Εκλογές, αλλά με τάξη!

Ξέρετε, ο φίλος μου ο Βγαινάκης είναι λιτός και αυστηρός άνθρωπος. Με συνέπεια ψηφίζει ανέκαθεν αριστερά. Και την επαύριον του 1989 πάλι αριστερά ψήφισε, αφού δεν υπήρχε τίποτα άλλο στο μενού για να ψηφίσει. Μεγάλο το χουνέρι τότε, θυμάται και κιτρινίζει. Του θύμισα κι εγώ ο άσπλαχνος, ότι το χαρτοφυλάκιο της Δικαιοσύνης της εποχής ήτανε στα χέρια σημερινού επίδοξου αριστερόστροφου σωτήρα και κιτρίνισε ακόμα περισσότερο, ο κακομοίρης. Ετοιμάζεται, λένε οι δημο(σ)κόποι,  να συμβάλλει κι αυτός σε μια πιθανή μελλοντική συν-κυβέρνηση και υποστηρίζει ότι η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών που τις χρειαζόμαστε (sic) όλες στο κόλπο, θα γίνει με έκδοση κοινού μετοχικού κεφαλαίου. Ακούγεται σαν τη θεμέλια λίθο στην πλατφόρμα προεκλογικής σύγκλισης με την παράταξη του Goofy A. Papandreou, του Μπένι-οχι-του-Χιλλ, και των υπόλοιπών ανεκδιήγητων. 
Αλλά μου είπε και κάτι άλλο ο φίλος μου ο Βγαινάκης κι εγώ θα το μεταφέρω: Αν ο Μπαχ επικρατούσε επί του Ράιχ, λέει, την επόμενη φορά που ο επίτροπος με το κομοδινί μαλλί θα πήγαινε για διαβούλευση με τους ευρωπαίους συνδίκους της πτώχευσης στο Βερολίνο, θα ήταν επιβεβλημένο να φέρει γυρνώντας, μαζί του, και τον φάκελο με τις απόρρητες καταθέσεις του συμμαθητή της Βεζυροπούλας. Η συγνώμη, είναι μισό χέσιμο, έλεγε μια αγαπημένη, συχωρεμένη ψυχή. Δεν μας κάνει. Διότι αν από τον φάκελο αυτό, προκύπτουν ποινικές ευθύνες για ανθρώπους που σχεδιάζουν να διεκδικήσουν την ψήφο μας, τότε το ματς είναι σικέ. Υπάρχουν ένοχοι. Κι υπάρχουν και δανειστές που ξέρουν τα ένοχα μυστικά τους. Το ματς, σας λέω εγώ, κύριε, είναι εντελώς σικέ.
Αν είχαμε αξιοπρεπές γκοβέρνο, ο φάκελος αυτός, μαζί με άλλους, θα ήταν ανοιχτός πάνω στο τραπέζι. Αλλά αξιοπρεπές γκοβέρνο δεν έχομε. Αν όμως η τρόικα ψάχνει την ευκαιρία για να κερδίσει μια γενναία καθυστέρηση στη διεξαγωγή των εκλογών, τότε non c’ è male, ας τους “δώσει” ! Η ίδια αγαπημένη, συχωρεμένη ψυχή, που είχε ζήσει την κατοχή, με ορμήνευε στα μικράτα μου: ακόμα κι οι Γερμανοί τους εκτελούσανε στο τέλος τους δοσίλογους…! Λες?
Θα δινότανε έτσι κι η δυνατότητα στα 300 παλικαριά του Παπα-Δήμιου να συνεχίσουν για λίγο να συντηρούν την εκλογική τους πελατεία, μέχρι να δούνε τι θα κάνουνε με το μέλλον τους, όλοι αυτοί. Κάποιοι, ίσως, ν’ αρχίζανε να βλέπουν το μέλλον τους σε καμιά αγροτική φυλακή, σε τετράκλινο θάλαμο με επτά-οχτώ συγκάτοικους. Γι’ αυτό βιάζονται να τα κουκουλώσουνε όλα άρον-άρον με το κούρεμα και τις εκλογές, κι ας είναι τα ίχνη τους ανεξίτηλα.  
Αν όμως επικρατήσει ο Ράιχ επί του Μπαχ, ο κ. επίτροπος θα έρθει σε πολύ δύσκολη θέση. Διότι συνεχίζοντας να αποφεύγει να ρίξει το βλέμμα του στην αποθησαυρισμένη φοροκλοπή και να μην αναζητεί τις ποινικές ευθύνες του υφιστάμενου πολιτικού συστήματος, κινδυνεύει στο τέλος να γίνει επιθεωρησιακό νούμερο με χορηγό την εταιρεία καλλυντικών που του εγγυάται το κομοδινί χρώμα στο μαλλί .
Και, ασφαλώς, για ποιες πολιτικές ευθύνες να μιλάμε, κύριε! Για τις ποινικές ευθύνες πρέπει να συζητήσουμε τώρα, αφού, έτσι κι αλλιώς, οι πολιτικές ευθύνες έχουν ήδη αποδοθεί και η πολιτική τιμωρία ήδη επιβάλλεται στους κοινόχρηστους χώρους, με εγχώρια γιαούρτια και εισαγόμενα δακρυγόνα αγορασμένα με δανεικά, για την προστασία όχι του Πολίτη, αλλά του Πωλητή.
Και μια και περάσαμε στα εμπορικά θέματα, μου θύμισε επίσης ο Βγαινάκης που είναι και οικονομολόγος και τα παρακολουθεί αυτά εκ του σύνεγγυς, ότι η ελληνική σοκαλατοποιία που έχει εξαγοραστεί -από παλιά- από πολυεθνική εταιρία, με διάσημο εκ των υστέρων διαμεσολαβητή, παράγει σε άλλη χώρα τις σοκολάτες που μας πουλάει. Αυτές τις σοκολάτες τις διαφημίζει και η τηλεόραση, αλλά η Ελληνική Παπαδημοκρατία, ανέστειλε την εφαρμογή του έκτακτου φόρου στην τηλεοπτική διαφημιστική δραστηριότητα. Λες και οι μεγαλοεργολάβοι μέτοχοι της διαφημιστικής αγοράς δεν έχουν φοροδοτική ικανότητα μεγαλύτερη απ’ αυτήν των παρασίτων. Παράλληλα –στα πλαίσια της αναζήτησης “ισοδύναμων” μέτρων,  η Ελληνική Παπαδημοκρατία, μου τόνισε ο Βγαινάκης, κόβει την ατέλεια χάρτου σε μικρές περιφερειακές εκδόσεις, απ’ ό,τι του έχει πει κι ένας ντόπιος μικροεκδότης, λίγο-πολύ τρελούτσικος κι ειλικρινά μεταμελημένος.
Για να του πω κι εγώ όμως κάτι δικό μου του κ. Ράιχ-εν-Μπαχ, πιστεύω ότι δεν είναι μονόδρομος η κοινωνική εξαθλίωση, δίπλα στη κραυγαλέα σπατάλη πόρων, τη διασπάθιση δημόσιου πλούτου, την επιδεικτική αισχροκέρδεια και τη θρασεία φοροδιαφυγή. Τα έχομε ξαναπεί αυτά, κι ο ήλιος, θάνατος μέσα στους θανάτους…!   Και να συμπληρώσω σ’ αυτά που λέει ο φίλος μου ο Βγαινάκης, ότι εκτός από γιαούρτια, έχει και πέτρες αυτός ο τόπος –τις ίδιες που κρατούσανε κι οι πρόγονοί μας για να παλουκώνουνε τις κατσίκες τους κι ενίοτε, εφόσον κρινόταν υποχρεωτικό, να ανοίγουνε και μερικά κεφάλια εισβολέων, ή -για να μην τον παίρνομε και πολύ ψηλά τον αμανέ- να πετραδίζουνε και καμιά παραστρατημένη χήρα. 
Πάντως αυτά που εξαγγέλλονται, κύριε μου, δεν είναι καλά δείγματα. Αυτά, είναι άτσαλα δήγματα στον κοινωνικό ιστό που τον αποσαθρώνουν, και, αργά ή γρήγορα, αλλά νομοτελειακά, προκαλούν την κοινωνική έκρηξη. Και δε με νοιάζει και πολύ, αλλά την ώρα του χάους, την πληρώνουν πιο ακριβά οι πιο αδύναμοι. Δε λέω πώς οι τυφλοί οδηγοί ταξί δεν πρέπει να μπουν στη θέση τους, όχι βέβαια, πώς αλλιώς θα γίνομε η Δανία του Νότου? Αλλά δεν μπορεί να είναι οι παρολίγον σακάτηδες που παρασιτούν, ο πρώτος στόχος. Η πρώτη προτεραιότητα είναι να ελεγχθούν φορολογικά αυτοί που έβγαλαν τα διαθέσιμα κεφάλαιά τους στο εξωτερικό. Μετά ν’ αρχίσει ο μεγάλος αδερφός να συγκρίνει την κίνηση των καταθέσεων και τα υπόλοιπα των τραπεζικών λογαριασμών, με τις φορολογικές δηλώσεις. Ξεκινώντας από τα μεγαλύτερα νούμερα. Απλά πράγματα. Όχι να κάθεστε τέτοιες ώρες, κύριε, να ψειρίζετε τις ληγμένες πιστωτικές κάρτες των χρεοκοπημένων νοικοκυριών. Τα χοντρά ψάρια πρώτα. Και να μην ξεχάσετε να στείλετε και μια ομάδα να ελέγξει το ρόλο της Τράπεζας της Ελλάδας στην αβάντα που έκανε ο κ. Διοικητής υπέρ της υποτιμητικής κερδοσκοπίας των ελληνικών ομολόγων. Είπαμε, τα χοντρά ψάρια πρώτα. Μετά θα έρθει η σειρά της μαρίδας, με ψυχραιμία όμως, όχι με τυχαίες οριζόντιες σπαθιές με τη χατζάρα, κι όποιον πάρει ο χάρος… Δεν τα φάγαμε όλοι μαζί, κύριε!
Αν θέλετε λοιπόν να κάνομε τη δουλειά σα πραγματικοί κύριοι και με αξιοπρέπεια, θα πρέπει εκτός από το σχεδιασμό για την οργάνωση του λογιστικού έλεγχου του δημόσιου χρέους, να παραγγείλετε –μεταξύ άλλων- και ένα αντίγραφο εκείνου του φακέλου που μου έλεγε ο Βγαινάκης. Το τόνισε –λέει- στο σόου του κι ο κ. Λαζόπουλος…
Και δε βαριέσαι, ας καθυστερήσουν και λίγο οι εκλογές! Γιατί αν πρόκειται να γίνουν εκλογές για να μας πρωθυπουργεύει ο -εφάμιλλος του Goofy– συμμαθητής και να συνεχιστεί το ίδιο κι απαράλλαχτο βιολί της Παπαδημοκρατίας, τι να τις κάνομε αυτές τις εκλογές? Τι τους χρειαζόμαστε αυτούς τους ίδιους και μη εξαιρετέους και μαζί μ’ αυτούς και τους υπόλοιπους πολιτικούς μαϊντανούς που θα επιβιώσουν του ορίου του 3%…? Το έχει σκεφτεί αυτό κανείς –εκτός από εκείνους πουπροσπαθούν να σώσουν το τομάρι τους– για να το κουβεντιάσομε στα σοβαρά?
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s