Κούρεμα, αλλά με στύλ…

Γενικά μιλώντας, υπάρχουνε δύο-τρεις κατηγορίες κουρείων στις πόλεις και τις κωμοπόλεις μας.
Είναι τα μπαρμπέρικα, παρόμοια μ’ αυτά που έχομε εδώ στην Αλεξάνδρεια, με την πολυθρόνα από χοιρόδερμα βαμμένο μαύρο και σκασμένο εκεί που καθίζει τον πισινό του ο πελάτης. Ο μπαρμπέρης σε κουρεύει άλουστο και σου πιάνει την κουβέντα για τα βάσανά του, προσπαθώντας να εκμαιεύσει τα δικά σου. Φεύγεις χωρίς να πάρεις απόδειξη, αφήνεις κάτι σαν πουρ-μπουάρ δηλαδή, αφού ο μπαρμπέρης τσεπώνει τα 2.3 ευρώ του Φ.Π.Α. στο δεκάρικο που χρεώνει για το κούρεμα.
Είναι κι όλες αυτές οι κοπέλες, κι ανάμεσά τους και τ’αγόρια, που πήραν την προίκα τους, μαζί και το μισερό απολυτήριο της πρώτης Λυκείου, για να πάνε στη σχολή κομμωτικής, με στόχο και σκοπό να ανοίξουν το σαλόνι κομμωτικής της γειτονιάς τους. Πήγανε και στις τράπεζες και πήρανε δάνεια αβέρτα κι έφτιαξαν, λοιπόν, το δικό τους κομμωτήριο, με το δικό τους γούστο, γιατί κανείς τραπεζίτης δεν τους είπε, πριν εγκρίνει την εκταμίευση, ότι δεν είναι λογικό να υπάρχουν 5 κομμωτήρια για κάθε 100 κατοίκους. Τώρα σιγά-σιγά τα κλείνουνε όλα τα υπερχρεωμένα τους όνειρα σ’ ένα βαλιτσάκι και γυρνάνε από σπίτι σε σπίτι, πουλώντας τις υπηρεσίες τους, μαύρες κι αφορολόγητες, στις κυρίες των μελών του Δημοτικού Συμβουλίου. Αυτές οι καλές κυρίες έχουν τον τρόπο τους και μπορούν να διαθέσουν ένα πενηντάρι χωρίς απόδειξη -για εργόσημο ούτε λόγος- για βαφή, κούρεμα και χτένισμα, ένεκα της βραδινής δεξίωσης.
Οι κυρίες, καλοχτενισμένες στη βραδινή δεξίωση, θα συζητήσουν για τις απαράδεκτες συνθήκες υγιεινής στα συσσίτια που οργανώνουν οι Αγανακτισμένοι και θα εκθειάσουν την ευαισθησία των συζύγων τους, δημοτικών συμβούλων, που είναι επιφορτισμένοι με τη λειτουργία του κοινωνικού παντοπωλείου. Η μικρή καθυστέρηση στη λειτουργία του κοινωνικού παντοπωλείου είναι επιβεβλημένη, θα συμφωνήσουν, γιατί το καλό πράγμα αργεί να γίνει. Οι πιο αποτελεσματικοί απ’ αυτούς τους συζύγους δημοτικούς σύμβουλους, βέβαια, ξεπάστρεψαν εχθές, 20 Φεβρουαρίου, τον τελευταίο ευκάλυπτο στο παρκάκι με το άγνωστο όνομα που διέσχιζα για να πέσω στην αγκαλιά της Παλιάς Πόλης. Η σφαγή άρχισε μετά τον δυνατό άνεμο που έσπασε μερικά κλαδιά και χτύπησε, κάνοντας τους ζημιές, μερικά παράνομα παρκαρισμένα αυτοκίνητα. Μετά μίλησε η παραγωγικότητα του εργολάβου-μακελάρη. Εχθές, λοιπόν, γράφτηκε το τέλος, εν αναμονή της επέλασης των οπαδών του βυζαντινισμού.
Αλλά για να μην πελαγοδρομούμε, να μιλήσομε και για τα highend κομμωτήρια που είναι franchising της γαλλικής εταιρίας καλλυντικών, που σε κερνάνε φρέσκο καφέ με άρωμα φουντουκιού, που η μαθητευόμενη μικρή των 300 ευρώ σε λούζει χαϊδεύοντας τους λοβούς των αυτιών σου κάτω από τους ήχους των τραγουδιών της συχωρεμένης της Amy Winehouse από CD που δεν είναι αγορασμένο από τον πλανόδιο Πακιστανό μα είναι «δώρο» της κυριακάτικης εφημερίδας. Το αντίτιμο της υπηρεσίας είναι αλμυρό αλλά με απόδειξη.

Πάντως η ελληνική «Παπαδημοκρατία» επιδιώκει ένα άλλο τύπο κουρέματος, του ατιμωτικού κουρέματος, αυτού που σε άλλες εποχές, παρόμοιες με τη σημερινή, έκανε η αστυνομία στους τέντι-μπόηδες ή η μάνα στην παραστρατημένη κόρη:
Έχει η ελληνική «Παπαδημοκρατία» στα χέρια της, το διαπραγματευτικό ατού των 70 δισεκατομμυρίων δολαρίων για τα ασφάλιστρα κινδύνου που θα πλήρωναν οι αμερικάνικες ασφαλιστικές εταιρίες στους κατόχους τους, αν η Ελλάδα κήρυττε στάση πληρωμών.
Έχει και την πάσα των Πράσινων της Ευρώπης που δια στόματος του γερμανού αρχηγού τους, προσφέρουν 81 δισεκατομμύρια ευρώ έναντι του αναγκαστικού δανείου που συνομολόγησαν οι Ναζί με τους δοσίλογους άλλων εποχών. Δεν ακούσαμε τον κ. υπουργό Οικονομικών να ζητάει από το λογιστήριο του κράτους να κάνει τον ακριβή έντοκο υπολογισμό της απαίτησης εκ μέρους της ελληνικής πλευράς. Μια απλή διασταύρωση στα νούμερα, δηλαδή, τίποτα παραπάνω. Όχι, ο κ. υπουργός των Οικονομικών, περί άλλα τυρβάζει.
Θα μπορούσε να κάνει «παιχνίδι» η ελληνική «Παπαδημοκρατία», εκμεταλλευόμενη και τον, διεθνούς βεληνεκούς, οίκτο των παιδιών των λουλουδιών, κηρύσσοντας κατάσταση έκτακτης ανάγκης (state of necessity είναι ο νομικός όρος στο διεθνές δίκαιο, κάπου θα έχει διαβάσει περί αυτού ο πολυπράγμων προσωρινός πρωθυπουργός) για μια χώρα που πεθαίνει.
Θα μπορούσε να κάνει κι ένα βήμα παραπάνω, ζητώντας την ευρωπαϊκή αρωγή για τον λογιστικό έλεγχο του δημόσιου ελληνικού χρέους.
Ο λογιστικός έλεγχος ίσως να επέβαλλε στους πλασιέ των οπλικών και των τηλεπικοινωνιακών συστημάτων, στους εργολάβους των Ολυμπιακών αγώνων του 2004, στους χρηματοδότες τους και τα υπόλοιπα παράσιτα, να επιστρέψουν στα γερμανικά και τα φινλανδικά ασφαλιστικά ταμεία, τα χρήματα που ζημιώθηκαν τα ταμεία αυτά από την υποχρεωτική, υπό το άρτιο, εκποίηση των ελληνικών ομολόγων. Μ’ αυτόν τον τρόπο θα καταλάγιαζε και το μένος των βόρειων ευρωπαίων συνταξιούχων που, δικαίως, αγανακτούν αφού κουτσουρεύτηκαν τα αποθεματικά τους. Αγανακτούν επειδή, αφελείς κι αυτοί όσο κι εμείς, εμπιστεύθηκαν τα τρία «Α» των ελληνικών ομολόγων.
Μια διαφορετική ευρωπαϊκή ένωση, όχι η ευρωπαϊκή ένωση που κάποτε ονειρευόμασταν είναι αυτή που κάτω από τη μύτη μας πήρε άλλο δρόμο, η ευρωπαϊκή ένωση της ομφαλοσκοπικής γραφειοκρατίας και της υπαλληλικής σχέσης με τις πάσης φύσεως ομάδες πίεσης, η ευρωπαϊκή ένωση που επιβάλλει νέα χαράτσια στους λαούς, όταν θα μπορούσε να επιβάλλει έκτακτο φόρο στα υπερκέρδη των ελεύθερων κεφαλαίων που αλωνίζουν ανενόχλητα.
Χαρακτηριστικό δείγμα της ευρωπαϊκής ένωσης που βιώνουμε είναι και το δικό μας σύμπλεγμα της διακυβέρνησης του τελευταίου, ελπίζω, Παπανδρέου που με μπράβους τους ανεκδιήγητους κ.κ. Παπακωνσταντίνου και Βενιζέλο για υπουργούς και τον κ. Παπαδήμο σε ρόλο ειδικού σύμβουλου, και τους υπόλοιπους κοινοβουλευτικούς, μοιραίους κι άβουλους παρατηρητές, επικούρησαν την υποτιμητική κερδοσκοπία με την παράνομη επιμήκυνση, από την Τράπεζα της Ελλάδας, των περιθωρίων κλεισίματος των ανοιχτών θέσεων ομολόγων. Πρόκειται για την Τράπεζα που όλοι νομίζαμε ότι είναι δημόσιου συμφέροντος, αλλά στην οποία, στην πραγματικότητα, το κράτος κατέχει μονοψήφιο ποσοστό. Ο κ. Διοικητής ούτε δίνει στη δημοσιότητα –ως οφείλει- το μετοχολόγιο της τράπεζας ούτε διαψεύδει αυτούς που ισχυρίζονται ότι έγινε τροποποίηση στο άρθρο 14 του καταστατικού της Τράπεζας, που, σοφά, στερεί από τους αλλοδαπούς μέτοχους το δικαίωμα ψήφου. Οι Εισαγγελείς δεν μπορούν να ασχοληθούν με αυτά τα δευτερεύοντα, γιατί είναι απασχολημένοι να εκτοξεύουν, από την έδρα του αυτοφώρου, μύδρους κατά των άνεργων κι οργισμένων παιδιών με τις κουκούλες και των πιτσιρικάδων που «κατέβασαν» τη σελίδα του υπουργείου Δικαιοσύνης. Ο κ. Διοικητής, απερίσπαστος, αναλώνεται σε κορώνες αυστηρών παρατηρήσεων, γενικώς κι αορίστως, και καταπιάνεται με τη συγγραφή άρθρων, στοχεύοντας στην περαιτέρω τρομοκράτηση των ελλήνων πολιτών-τηλεθεατών…
Εσείς που κουρεύεστε, μπροστά στην τηλεόραση, ίσως?

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s