H Ύπουλη Υποψία της Αποτυχίας…

Αντιγράφω μια περικοπή από την Αρχή της πρώτης μέρας του Δεκαημέρου, του Βοκάκιου: Τι περιμένουμε? Ποιο όνειρο επιδιώκουμε? Γιατί χασομεράμε κι αργούμε περισσότερο απ’ όλους τους άλλους πολίτες να φροντίσουμε για τη σωτηρία μας? Βρίσκουμε πως αξίζουμε λιγότερο από τους άλλους? Οι αλυσίδες που δένουν το κορμί με τη ζωή είναι… άραγε πιο στέρεες σ’ εμάς παρά στους άλλους και μας δίνουν το δικαίωμα να περιφρονούμε τον κίνδυνο? Πλάνη! Βαυκαλιζόμαστε. Αν έτσι νοιώθουμε, τι τρέλα είναι αυτή που μας δέρνει! Κάθε φορά που θ’ αναλογιζόμαστε το χαρακτήρα και τα προσόντα που είχαν όλοι εκείνοι, παλικάρια ή κοπέλες που έπεσαν θύματα της σκληρής θεομηνίας, τα λόγια μου θα μαρτυρούν την αλήθεια- δεν είν’ έτσι? Και από σεμνοτυφία ή από περηφάνια, ας μην πέσουμε στο στρώμα απ’ όπου, όσες προσπάθειες κι αν καταβάλλουμε δε θα μπορέσουμε να σηκωθούμε!

Και υστερογραφώ:

Μήπως δεν έχομε χρέος να σταματήσομε να κάνομε παραχωρήσεις προς το τίποτα?! Γιατί επιμένομε να στρέψομε και την άλλη παρειά, για άλλη μια φορά, για ένα ακόμα ξεγυρισμένο χαστούκι? Αρκετά χαστούκια δεν έχομε φάει μέχρι σήμερα? Γιατί να μην αντιταχθούμε επιτέλους στα οργανωμένα συστήματα που είναι αποφασισμένα να συνεχίσουν να εμποδίζουν τη φαντασία μας να λειτουργήσει θετικά? Σ’ αυτά τα οργανωμένα συστήματα δεν οφείλεται το μεγαλύτερο μέρος των δεινών μας? Εναντιωνόμαστε! Εναντιωνόμαστε στους Δον Κορλεόνε και τους υπασπιστές τους! Εναντιωνόμαστε στους τοπάρχες, στους μεγαλομπακάληδες καναλάρχες, στους συναλλασσόμενους «δημοσιογράφους», στους εργολάβους που πήραν, χωρίς να μας ρωτήσουν, τα όνειρά μας αντιπαροχή, στους προμηθευτές των υπερτιμολογημένων ελπίδων μας. Εναντιωνόμαστε στους ταγούς και τις δυναστείες που αυτοί οι ίδιοι επιμένουν να μας αφήσουν ως κληροδότημα, σε πείσμα των καιρών που αλλάζουν προς το χειρότερο. Εναντιωνόμαστε στο ρουσφέτι και το ραγιαδισμό. Εναντιωνόμαστε στο είδωλο του κακού μας εαυτού. Ας μην αφήσουμε ετούτη τη φορά να μας καταβάλει η νοσηρή, η ύπουλη υποψία της αποτυχίας.

«Και από σεμνοτυφία ή από περηφάνια, ας μην πέσουμε στο στρώμα απ’ όπου, όσες προσπάθειες κι αν καταβάλλουμε δε θα μπορέσουμε να σηκωθούμε.»


Advertisements

One thought on “H Ύπουλη Υποψία της Αποτυχίας…

  1. ‎"Σαν όρνια στο ψοφίμι εσείς πάντοτε κυνηγοί και πάντα εμείς αγρίμι…"Παρόλα αυτά, σκέφτομαι: τόσα ανόητα ρίσκα έχω πάρει στη ζωή μου, διάολε, τίποτα δε θα χάσω,… γέννημα-θρέμα Κρητικός και Χανιώτης είμαι, ας πάρω άλλο ένα ρίσκο! Θα βοηθήσω, λοιπόν, στο φράξιμο του δρόμου τους! Θέλων’ αποφύγω δεύτερες σκέψεις… Γιατί ο πειρασμός της αποχής είναι ο διάολος μεταμορφωμένος που παραμονεύει να πριμοδοτήσει την Τρόικα των κ.κ. Αρχοντάκη, Βρβιδάκη,Σκουλάκη. Κρίμα κι απ' το Θεό δεν είναι?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s