I’m in love with you already, but I’ll nail you anyway…


hung
Originally uploaded by mypixbox

Ήμουν μαθητής στο 4ο Δημοτικό Σχολείο Χανίων, πάνε πια πάνω από τρεις δεκαετίες από τότε.

Είναι πολλά τα χρόνια που έχουν περάσει, αλλά όταν είσαι μικρό παιδί μερικά πράγματα, συχνά επουσιώδη, εντυπώνονται στη μνήμη σου με τρόπο εντυπωσιακό…

Εκείνο, λοιπόν, το πρωινό, η δασκάλα μας, η κυρία Φανή, είχε φέρει από νωρίς ένα κατακόκκινο μήλο μέσα στη σχολική αίθουσα. Θυμάμαι αξέχαστα εκείνο το μήλο πάνω στην έδρα της δασκάλας μας, της κυρίας Φανής, σ’ ένα μικρό άσπρο πιατάκι του καφέ.

Δεν είχε έρθει ακόμα η ώρα του.

Ξαφνικά, στη μέση του μαθήματος, χωρίς να χτυπήσει την πόρτα όπως μαθαίναμε ότι πρέπει να κάνομε, εισέβαλε ένας ψηλός, άγνωστος, συμπαθητικός, γενειοφόρος κύριος. Η κυρία μας δεν έδειξε καμία ενόχληση από την ανάγωγη εισβολή! Ίσα-ίσα που το πρόσωπο της φωτίστηκε από τη χαρά της μητέρας που έβλεπε ξαφνικά το γιο της, αφού αμέσως μας σύστησε τον Στέλιο της.

Ο Στέλιος πλησίασε στην έδρα της κυρίας μας, άπλωσε το χέρι κι άρπαξε το μήλο.

-Άσε κάτω το μήλο Στέλιο, το έχω για το μάθημα, παρατήρησε η κυρία Φανή… Ο Στέλιος δεν απάντησε γιατί ήταν μπουκωμένος μ’ένα μεγάλο κομμάτι από το μήλο…

Ο Στέλιος με τα χρόνια που πέρασαν έγινε ο βουλευτής κ. Νικηφοράκης κι εγώ όποτε τον ακούω στην τηλεόραση ή διαβάζω γι αυτόν στις εφημερίδες, θυμάμαι εκείνο το μάθημα για το μήλο που έγινε χωρίς μήλο…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s