Mal du Départ


Θα μείνω πάντα ιδανικός
κι ανάξιος εραστής
των μακρυσμένων ταξιδιών
και των γαλάζιων πόντων,
και θα πεθάνω μια βραδιά,
σαν όλες τις βραδιές,
χωρίς να σχίσω τη θολή
γραμμή των οριζόντων.

Για το Μαδράς, τη Σιγγαπούρ, τ’ Αλγέρι και το Σφαξ
θ’ αναχωρούν σαν πάντοτε περήφανα τα πλοια,
κι εγώ, σκυφτός σ’ ένα γραφείο με χάρτες ναυτικούς,
θα κάνω αθροίσεις σε χοντρά λογιστικά βιβλία.

Θα πάψω πια για μακρινά
ταξίδια να μιλώ’
οι φίλοι θα νομίζουνε
πως τά’ χω πια ξεχάσει,
κι η μάνα μου, χαρούμενη,
θα λέει σ’ όποιον ρωτά:
“Ήταν μια λόξα νεανική,
μα τώρα έχει περάσει…”

Μα ο εαυτός μου μια βραδιάν εμπρός μου θα υψωθεί
και λόγο, ως ένας δικαστής στυγνός, θα μου ζητήσει,
κι αυτό το ανάξιο χέρι μου που τρέμει θα οπλιστεί,
θα σημαδέψει, κι άφοβα το φταίχτη θα χτυπήσει.

Κι εγώ, που τόσο επόθησα μια μέρα να ταφώ
σε κάποια θάλασσα βαθιά στις μακρινές Ινδίες,
θά’ χω ένα θάνατο κοινό και θλιβερό πολύ
και μια κηδεία σαν των πολλών ανθρώπων τις κηδείες.

  • The English translation deflowers the original version
  • Advertisements

    One thought on “Mal du Départ

    Leave a Reply

    Fill in your details below or click an icon to log in:

    WordPress.com Logo

    You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

    Twitter picture

    You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

    Facebook photo

    You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

    Google+ photo

    You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

    Connecting to %s